ای غنچه نیلوفری در آسمانها اختری

با چشم مشکینت بدان از جان ما دل می بری

ای کودک پر رمز و راز رو سوی تو دارم نماز

باب الحوائج هستی و بر درگهت آرم نیاز

شد قبله جان سوی تو گلها اسیر بوی تو

باب نیاز هر دلی عالم گدای کوی تو

در شادی میلاد تو مولا نمودم یاد تو

تا که رسد بر سائلت با یک نظر امداد تو

اشک دو چشمانت مرا چون جرعه ناب ولا

ای ساقی شش ماهه ام بر درب میخانه بیا

قلب همه مستانه ات کرب و بلا میخانه ات

معراج تو دست پدر چشمان او پروانه ات

می خون حلق و حنجرت زخم گلو چون ساغرت

آتش زدی بر میکده با خنده های آخرت