زينب فرشته بود و پر خويش وا نكرد

اين كار را براى رضاى خدا نكرد

پر مى‏گشود اگر،همه را باد برده بود

سيمرغ بود و جلوه بى انتها نكرد

اين كربلا چه بود كه جز اين مسافرت

او را ز جان عزيزتر خود جدا نكرد

گيسوى آيه‏هاى نجيبى كه مى‏وزيد

با معجر شكسته زينب چه‏ها نكرد

ياد رقيه حرف گلو گير زينب است

حرفى كه تار صوتى او خوب ادا نكرد

آرى غذا نداشت ولى در تمام راه

يكبار هم نماز شبش را قضا نكرد

بيگانه بر غريبى زينب سلام كرد

كارى كه هيچ رهگذر آشنا نكرد