پناه عوالــــــم ، به جسمــــــــم روان

خديو جهان ، مظهــــــــر لامكـــــــــان

امام همــــــه خـــــاك و افلاكيــــــــان

علي بن موسي الرضا ، زبند  گــــــران

به حق جــــــوادت نجاتــــــــم بـــــده

تو فياض جودي و فضــــل كــــــــرم

ولي خدائــي و گـــــــــردون خـــــــــدم

رها كن مـــــرا از كمنــــد ستـــــــــم

تو مشكل گشايــــــــي و ارام جـــــــــان

به حق جــــوادت نجاتـــــــــم بــــــــده

به دربــــار لطفــــــت پناهنــــــده ام

تو فرمانــروايي و مـــــن بنـــــــــده ام

گناهم زياد اســت و شرمنــــــــده ام

ندارم به دل ، صبر و تاب و تــــــــوان

به حق جــــوادت ثباتــــــــم بـــــــــده

تو يار غريبـــــي و بنـــــده نــــــــواز

برويم در رحمــت كـــــــــــن فـــــــــراز

امانم بده ، كن مـــــــرا سرفـــــــــراز

از ان گنـــدم خـــــــــــال لعــــــــل روان

به حق جــــوادت زكاتــــــــم بـــــــــده

زبار گنه ، روز من  چون شب است

در ان لحظه و دم كه جان بر لب اســـت

چو مرغ صبايم به تاب و تب اســـت

ندارم به كـــف ، زاده ره ،  ناتــــــــوان

به حق جوادت براتــــــــــم بــــــــــده

علي بن موسي ، رضاي خــــــــــدا

به نزد خداونــــد كــــــــن التجـــــــــــا

كه دارم بســــــي ارزو در مــــــــلا

كه بينم رخ ماه صاحــــــب زمــــــــــان

به حق جـــــوادت حياتــــــم بــــــــده