بالا گرفت بر من دلخون چه کارها

صیاد من شدند تمام شکارها

بی مایگان به دایه انیسند تا به تیغ

زنگار بسته آینه کارزارها

بی مهر و موم نامه به هم غرض می دهند

نان غرض می دهند به هم خانه دار ها

مهمان مطاع رایج بازار کوفه هاست

کسب حلال نیست در این رشوه خوارها

مسلم برای زینب تو گریه می کند

پیشانیم شکسته در این کوفه بارها

از بام کوفه بر لب تو می کنم سلام

چون آفتاب بام میان غبارها

از دور از گلوی تو می بوسم ای عزیز

گر وا کنند ره به رهم نیزه دارها

از دخترم چو دختر خود ناز را بخر

بگذار تا اسیر شود در دیارها