برای مشاهده شعر مناجات با خدای مهربان 

روی بیت اول هر شعر کلیک کنید :

لهى اى انيس شام تارم
الهى بى پناهان را پناهى
الهى گرچه يك عمرى به نفس خود جفا كردم
الهى مرا محرم راز كن
الهى مرده ام من زنده ام كن
اى دل زچه رو طاعت دادار نكردى؟
اى شفاى علّت بيمارها
اى كه مى خواهى جمال بى منال يار را
اين منم، بيدار، از هول گناه
پايم كه وصله مى‏زنم اين راه پاره را
چه سازم من چه گويم من الهى
خداوندى چنين بخشنده داريم
خدايا به اعزاز اين چند تن
خوشا به نيمه شبى با خدا صفا كردن
در درگهت، يكى زغلامانم
شد وقت آن كه درد نهان را دوا كنيم
كجا روم كه درِ لطف تو به من باز است
كريما به رزق تو پرورده ايم
گذشت عمر و بيا غفلت از اِله مكن
گر گناهى كردم و دارم، خداوندا ببخش
لحظه اى خود را بيا از خويشتن بيگانه كن
لحظه اى در خود فنا شو تا بقا پيدا كنى
من از خجالت گرم گناه لبريزم
نه آه مانده برايم نه ناله نه فرياد
واى از آن دل كه درى رو به خدا باز نكرد
وقت است اگر به دعوت اُدْعونى اَستَجِب
هر كس كه ارزو به زر و زور مى كند
هر كه خود را بيشتر پابند دِرهم مى كند
هر كه عارى از ريا گردد صفايش مى دهند
هوس هرجا نهد پا را تمنّا مى شود پيدا
يا رب به ما تو قدرت ترك خطا بده
يا رب مرا به سلسله انبيا ببخش

يا رب! گناه اهل جهان را به ما ببخش